Mazdutide is de eerste duale GCG/GLP-1-receptoragonist ter wereld die goedgekeurd is voor gewichtsverlies. Het medicijn, ontwikkeld door het Chinese biofarmaceutische bedrijf Innovent Biologics in samenwerking met Eli Lilly, combineert twee hormonale werkingsmechanismen in één wekelijkse injectie: activatie van zowel de GLP-1-receptor als de glucagonreceptor. In juni 2025 keurde de Chinese geneesmiddelenautoriteit NMPA mazdutide goed voor chronisch gewichtsbeheer, en in september 2025 volgde goedkeuring voor bloedsuikercontrole bij diabetes type 2. De fase 3-studie GLORY-2 toonde een gemiddeld gewichtsverlies van 20,1 % bij Chinese volwassenen met obesitas zonder diabetes — een resultaat dat de werkzaamheid van semaglutide als monotherapie overtreft en mazdutide positioneert als een serieuze concurrent in de snel groeiende markt voor obesitasmedicijnen.
Hoe werkt mazdutide en waarom is de duale werking effectiever?
Mazdutide is een gemodificeerd analogon van oxyntomoduline (OXM), een darmhormoon dat van nature zowel de GLP-1-receptor als de glucagonreceptor activeert. In het lichaam wordt OXM na een maaltijd uitgescheiden door L-cellen in de dunne darm, maar het natuurlijke hormoon wordt binnen enkele minuten afgebroken. Mazdutide is zodanig gemodificeerd dat het een halfwaardetijd heeft die wekelijkse dosering mogelijk maakt, terwijl de duale receptoractivatie behouden blijft.
De GLP-1-component van mazdutide werkt via dezelfde mechanismen als semaglutide: vertraging van de maagontlediging, stimulatie van insulinesecretie na maaltijden, onderdrukking van de eetlust via de hypothalamus en vermindering van de glucagonafgifte na het eten. Deze effecten zijn goed gedocumenteerd uit de klinische ervaring met semaglutide en liraglutide.
De glucagoncomponent voegt daar een extra dimensie aan toe die conventionele GLP-1-agonisten missen. Glucagon verhoogt het energieverbruik door thermogenese te stimuleren — het proces waarbij het lichaam calorieën omzet in warmte in plaats van ze op te slaan als vet. Glucagon bevordert daarnaast de afbraak van vetten in de lever (hepatische lipidoxidatie), verlaagt het levervetgehalte en verbetert de insulinegevoeligheid van de lever. Bij patiënten met niet-alcoholische leververvetting (MASLD), een aandoening die bij meer dan 70 % van de mensen met obesitas voorkomt, is dit levergerichte effect bijzonder relevant.
Het onderscheid met tirzepatide — eveneens een duale agonist — zit in de tweede receptor. Tirzepatide combineert GLP-1 met GIP (glucose-afhankelijk insulinotroop polypeptide), wat primair de insulinesecretie en vetstofwisseling verbetert. Mazdutide combineert GLP-1 met glucagon, wat naast eetlustonderdrukking ook het energieverbruik verhoogt. In theorie biedt de glucagonroute een metabolisch voordeel dat GIP niet levert: een actieve verhoging van de calorieverbranding, bovenop de verlaging van de calorie-inname.
Wat toonden de klinische studies?
De klinische ontwikkeling van mazdutide omvat meerdere fase 3-studies die tussen 2024 en 2026 zijn gepubliceerd, waarvan twee recentelijk in Nature verschenen — een uitzonderlijke wetenschappelijke erkenning voor een Chinees ontwikkeld obesitasmedicijn.
De GLORY-2-studie randomiseerde Chinese volwassenen met obesitas (BMI ≥ 28) of overgewicht (BMI ≥ 24 met comorbiditeiten) zonder diabetes type 2 naar mazdutide 9 mg wekelijks of placebo gedurende 60 weken. De resultaten waren overtuigend: een gemiddeld gewichtsverlies van 18,6 % in de totale mazdutide-groep versus 3,0 % bij placebo. Bij deelnemers zonder diabetes type 2 bedroeg het gewichtsverlies 20,1 %, met 48,7 % van de deelnemers die minstens 20 % gewichtsverlies bereikte. Ter vergelijking: bij semaglutide 2,4 mg in de STEP-1-studie bereikte 32 % van de deelnemers minstens 20 % gewichtsverlies.
De DREAMS-3-studie leverde een directe vergelijking met semaglutide — de gouden standaard onder GLP-1-agonisten. Bij Chinese patiënten met diabetes type 2 en obesitas bereikte mazdutide na 32 weken:
Deze head-to-head superioriteit is zeldzaam in de farmaceutische industrie, waar de meeste studies nieuwe medicijnen vergelijken met placebo in plaats van met een actieve concurrent. Het feit dat mazdutide semaglutide op beide primaire eindpunten (gewichtsverlies en bloedsuikercontrole) overtrof, geeft het medicijn een sterke wetenschappelijke positie.
Naast gewichtsverlies en glycemische controle verbeterde mazdutide ook de tailleomtrek, bloeddruk, triglyceriden, serumurinezuurgehalte, leverenzymen en levervetgehalte — een breed metabolisch profiel dat de duale werking op zowel GLP-1 als glucagon weerspiegelt. De verbetering van leverwaarden is consistent met de bekende rol van glucagonreceptoractivatie bij de bevordering van hepatische vetoxidatie.
Hoe veilig is mazdutide en welke bijwerkingen treden op?
Het bijwerkingenprofiel van mazdutide is vergelijkbaar met dat van andere GLP-1-agonisten, met gastro-intestinale klachten als de meest voorkomende bijwerkingen. In de GLORY-2-studie rapporteerde de meerderheid van de deelnemers in de mazdutide-groep milde tot matige klachten:
De meeste gastro-intestinale bijwerkingen waren tijdelijk en namen af naarmate de behandeling vorderde, een patroon dat consistent is met alle GLP-1-gebaseerde therapieën. Er werden geen nieuwe of onverwachte veiligheidssignalen gerapporteerd, waaronder geen gevallen van pancreatitis of ernstige leverschade. Het uitvalpercentage door bijwerkingen was vergelijkbaar met dat van semaglutide in de STEP-studies.
Een specifiek aandachtspunt bij duale GCG/GLP-1-agonisten is de theoretische zorg dat glucagonactivatie de bloedsuiker zou kunnen verhogen. In de praktijk bleek dit niet het geval: de GLP-1-component compenseert het glucagoneffect op de bloedsuiker ruimschoots, waardoor de netto-uitkomst een verbeterde glycemische controle is. Bij patiënten met diabetes type 2 was de HbA1c-daling met mazdutide zelfs groter dan met semaglutide alleen, wat de complementaire werking van beide receptorpaden bevestigt.
Hoe verhoudt mazdutide zich tot de westerse concurrentie?
De positionering van mazdutide in het competitieve landschap van obesitasmedicijnen is genuanceerd. Qua gewichtsverlies bij niet-diabetespatiënten scoort mazdutide 9 mg (20,1 % in 60 weken) vergelijkbaar met tirzepatide 15 mg (22,5 % in 72 weken in SURMOUNT-1) en CagriSema (20,4 % in 68 weken in REDEFINE-1). Retatrutide, de triple-agonist van Eli Lilly die GLP-1, GIP en glucagon combineert, bereikte in fase 2 het hoogste gewichtsverlies tot nu toe (24,2 % in 48 weken), maar fase 3-resultaten zijn nog niet volledig gepubliceerd.
De strategische troef van mazdutide is het levereffect. Glucagonreceptoractivatie bevordert de afbraak van levervetten op een manier die GIP-gebaseerde therapieën niet bieden. Voor de groeiende populatie patiënten met obesitas en MASLD zou mazdutide een voorkeursoptie kunnen zijn, hoewel directe vergelijkende studies met tirzepatide op leveruitkomsten nog ontbreken.
Een tweede onderscheidend kenmerk is de prijs. Als Chinees ontwikkeld medicijn wordt mazdutide in China aangeboden tegen een aanzienlijk lagere prijs dan semaglutide of tirzepatide — een factor die in de context van de wereldwijde toegankelijkheid van obesitasbehandeling relevant is. De licentieovereenkomst met Eli Lilly beperkt de commercialisering van mazdutide voorlopig tot China, wat betekent dat het medicijn op de korte termijn niet beschikbaar zal zijn in Europa of de Verenigde Staten.
Voor Nederlandse patiënten is mazdutide voorlopig niet toegankelijk. Innovent Biologics heeft geen registratieaanvraag ingediend bij de EMA, en gezien het ontbreken van studies met westerse populaties zou een Europese registratie aanvullende klinische data vereisen. Realistische beschikbaarheid in Nederland zou niet vóór 2030 zijn, afhankelijk van eventuele partnerschappen voor de westerse markt. Voor een overzicht van alle nu beschikbare en toekomstige GLP-1-medicijnen verwijzen wij naar onze vergelijking van afvalmedicijnen.
